Rien ne va plus

Pol Sonneville heeft er op Doorbraak een ijzersterke column over geschreven. De vraag namelijk waarom wat Het Laatste Nieuws heeft geschreven over hoe een medisch-logistiek miljoenencontract is weggehaald van het ene bedrijf (Medista) en met hulp en welwillendheid van de administratie en het kabinet Vandenbroucke is toegekend aan een ander bedrijf (Movianto), waarom dat bij andere media niet de minste indruk maakt. Sonneville wijst erop dat toen Het Nieuwsblad schreef dat Theo Francken in een bloembak had gewaterd, dat in geen tijd terug te vinden was op alle sites en in alle kranten.

Lees het hele artikel

Raoul is een marxist

Wie wil weten wat het verschil is tussen journalistiek en amusement moet De Afspraak van vorige vrijdag bekijken en een interview in De Tijd van de dag erna. Twee keer speelt Raoul Hedebouw van de PVDA de hoofdrol. Twee keer is de hatelijke leugen van Hedebouw dat Colruyt 0,27 procent belasting zou betalen de aanleiding. In de krant wordt hij daarover ondervraagd; op televisie wordt er vooral veel gelachen. Maar oordeelt u vooral zelf: bij Doorbraak willen we dat zo.

Lees het hele artikel

Beschaafd amusement

Naar verluidt heeft dit in de jaren tachtig in kalkletters op een groot aantal Parijse muren gestaan: Als verkiezingen iets zouden veranderen, dan waren ze allang afgeschaft. Een zinnetje dat aan Coluche wordt toegeschreven. Als er bij ons vandaag verkiezingen waren, dan vrees ik dat heel veel kiezers precies hetzelfde zouden denken.

Lees het hele artikel

Het syndroom van De Batselier

De vraag is al even indrukwekkend als het water in de Denderstreek zelf: hoe komt het dat de Vlaamse overheid zo weinig slagkracht heeft? Terwijl efficiënt optreden voor elk politiek niveau van het grootste belang is? De vraag is nog prangender voor al wie denkt dat een verregaande overheveling van bevoegdheden naar de regio’s de oplossing is voor een vastgelopen België. Klopt dat wel? Doen we het zelf beter of even slecht?

Lees het hele artikel

Taxi

Je mag dat in een column naar verluidt nooit doen; ik doe het toch: een grap vertellen. Omdat ik ze niet kan laten liggen. Omdat ze tot het betere werk behoort. Ik moet daar zelf hard mee lachen. Ik hoop van u hetzelfde. Hier gaan we.

Lees het hele artikel

Het eiland

Daar zijn al veel romans over geschreven. Over (meestal Japanse) soldaten die op een verafgelegen eiland jaren na datum niet weten dat de oorlog gedaan is. Zo goed als altijd geloven die dat niet. Als hen verteld wordt dat er intussen ook in andere delen van het land en de wereld van alles is gebeurd, kan hen dat niet overtuigen. En gezien vanuit hun standpunt is dat begrijpelijk: op dat eenzame en afgesloten eiland is inderdaad alles gebleven zoals het was. Ze kunnen probleemloos met hun leven verdergaan.

Lees het hele artikel

Willy en Mieke zijn het helemaal eens

Er zijn van die krantenstukken waarin geen grappen worden verteld, maar waar je toch hard om moet lachen. Als ik u in dat verband een tip mag geven: lees in De Morgen van het voorbije weekeinde het interview met Mieke Vogels en Willy Claes. (Vogels zegt dat Louis Tobback ook gevraagd was voor dat interview, maar hij wou niet. Tobback is altijd al slimmer geweest dan de rest.)

Lees het hele artikel

Zwijgen

Het blijkt een wijsheid van Wittgenstein te zijn: waarover men niet kan spreken, moet men zwijgen. Ik kan mij daar iets bij voorstellen. Nogal veel eigenlijk. Interessanter is dat ook het omgekeerde waar is – Wittgenstein was een logicus: er bestaan dingen waarover men niet kan/mag zwijgen, waarover men moet spreken. Ook daarbij kan ik mij iets voorstellen.

Lees het hele artikel

11 van 66 pagina's Nieuwer Eerder