Ik koester de herinnering aan Walter Capiau.

Ik bewaar de beste herinnering aan Walter Capiau. Toen ik 18 was, was ik lid van het animatieteam bij de Christelijke Mutualiteit, in het Zwitserse Fiesch. Met Walter, en ook met Martin De Jonghe. 
 
Capiau was toen een naar verluidt uitstekend godsdienstleraar in het technisch onderwijs. Maar ook toen een bijzonder geestige mens. Die ik eigenlijk het best vond in zijn Capriolen op omroep Brabant. Hij belde toen met de meest waanzinnige verhalen naar mensen, ook gezagsdragers, om te zien hoe ze zouden reageren. Zouden er daar nog opnames van zijn? Ik vind die niet...
 
Ik heb hem dan tientallen jaren niet meer gezien. Tot ik politicus werd. Capiau bleek een partijgenoot en was heel blij met mijn ‘overstap’. En ook toen viel het mij op: wat een speelse geest, ook voor de jonge zeventiger die hij toen was. Heerlijke man! 
 
Ik koester de herinnering aan Walter Capiau.

Eerder

11 juli, in 1302 woorden

Twaalf jaar geleden heb ik mijn eerste 11 juli-toespraak geschreven. (Terug te vinden in de onvolprezen verzamelbundel Open het Debat.) Ik was toen kakelvers volksvertegenwoordiger. En noblesse ob...

Lees het hele artikel

De Waalse keuken

Wat een prachtig verhaal in De Morgen van het weekeinde. Er schijnt vanuit Roeselare Licht in de Duisternis. Gebalde schoonheid, wijsheid en kracht. Vlaanderen op zijn best, op zijn Vlaamst. Daar k...

Lees het hele artikel

Studeren voor het vaderland

Dit wordt een zeer foute column. Een lofzang op discipline en tucht. Over het leger als instrument voor sociale verheffing. Over de voordelen van een gesloten systeem. Over de baten van concurrenti...

Lees het hele artikel

Schone schijn

Verhofstadt is terug; hij heet nu De Croo – alleen God zelf kan dat zo mooi regelen. Terug dus naar politieke akkoorden die dat eigenlijk niet zijn, maar de premier kan wel blijven zitten. En nog e...

Lees het hele artikel