Aan al die mensen van wie ik de stem heb gekregen: dank u wel. Ik zal proberen uw vertrouwen niet te beschamen. Ik zal blijven weten dat als je 101940 mensen op straat laat lopen, je over een massabetoging spreekt…

Aan al die mensen van wie ik de stem niet heb gekregen: toch ook dank u wel. Volgende keer beter, en ik meen het nog ook.

Het is een hevige tijd geweest tussen 4 mei (de dag van mijn coming out) en 13 juni. Veel geleerd, veel gehoord, veel gezien.

Het leukst was de ontvangst in eigen partij. Met als toppunt een debat voor een volle zaal, maar ik wist wel: hier doe je een leuke vingeroefening, maar verkiezingen winnen of verliezen heeft hier niets mee van doen. Dacht ik. Tot op het moment dat na afloop iemand van de eigen militanten komt zeggen: ik had veel wantrouwen tegen u, maar daar schiet nu geen gram van over. Toen dacht ik voor de allereerste keer: ik ga nog winnen ook.

Heb ook geleerd dat hoe hard het spel soms ook wordt gespeeld, de mensen daar dwars doorheen kijken. Ze weten, voelen, ruiken voor wie het maar een spel is, en wie het meent. Dat is de reden dat de vele beschadigingsoperaties tav de N-VA niet hebben gewerkt. Ik moet dus al diegenen die dat hebben geprobeerd bij deze danken.

Er is er een waar ik wel boos om ben, en écht boos. Die van Luc Coene, de vice-gouverneur van de Nationale Bank. In de week voor de verkiezingen had die het over dreiging op de internationale financiële markten als gevolg van het zogeheten Bart De Wever-effect. Pure nonsens: de dag nadien begonnen die markten aan een remonte die op het moment dat ik dit schrijf nog altijd voortduurt. Ik heb Coene sindsien niet meer gehoord…

Waarom ik daar zo boos over ben? Niet omdat Coene de ex-kabinetchef is van Guy Verhofstadt, en dus de man die qua begroting een groot deel van de ellende mee heeft veroorzaakt.

Wel omdat je van de Nationale Bank mag verwachten dat ze au-dessus de la mêlée blijft. Net zoals de huidige gouverneur, Guy Quaden. Van oorsprong PS, maar de man speelt wel zijn rol. Zegt bijvoorbeeld nogal hard zijn gedacht over de begrotingen van paars (mét de PS in de regering), zegt ook wat voor beleid er zijns inziens moet worden gevoerd, maar moeit zich niet. Omdat de NBB boven het gewoel moet staan, betrouwbaar moet zijn, respectabel.

Ik hou mijn hart vast als deze man de volgende gouverneur wordt. Mijn grootvader zei altijd: ‘En er is al zoveel naar de kl…’ Iemand die zich laat besturen vanuit Mariakerke kan onmogelijk voor goed bestuur staan. En dat is nochtans wat we nodig hebben. Swat.

Heb ook heel veel geleerd over mijn vorig beroep. Over het onderscheid tussen schijn en werkelijkheid. Wil ik het later eens uitgebreider over hebben…

Intussen merk ik dat het in onze partij goed draait. We praten en luisteren naar/met elkaar. Merk zelfs dat we soms al doende op iets anders uitkomen dan bij het begin werd uitgesproken. Dat is een bewijs van verstand en onderling vertrouwen. Het is heerlijk om daar bij te mogen zijn.