Jan Segers schrijft vandaag in Het Laatste Nieuws over een HLN-iVox-peiling waaruit blijkt dat nogal wat ouders hun kinderen niet terug naar school durven laten gaan volgende maandag. In Wallonië en Brussel geldt dat voor de helft van de ondervraagden. Segers wijt dat aan gebrek aan vertrouwen in de regeringen, aan  gebrekkige overheidscommunicatie die er niet in slaagt de angst weg te nemen.

Dat kan best waar zijn, maar dan moet je alles zeggen. In Knack zegt viroloog Anders Tegnell dat Zweden een lockdown afgewezen heeft uitgerekend omdat je daarmee angst creëert, waaruit je nadien moeilijk loskomt. Zweden heeft zoals bekend voor allerlei kleine maatregelen gekozen, en het mag gezegd: de Zweedse resultaten zijn beslist niet slechter dan de onze. De 10.000’en doden die onder meer door een Vlaamse virologe werden aangekondigd zijn er niet gekomen… Intussen is de immuniteit van de Zweden vier tot vijf keer hoger dan de onze.

Alles zeggen betekent ook dat de gebrekkige communicatie ook van doen heeft met teveel communicatie. Kwantitatief én kwalitatief. Mij valt op dat na elke beslissing van de Veiligheidsraad een viroloog wordt opgevoerd die niet alleen zegt dat hij zijn hart vasthoudt én bovendien uitlegt dat sommige beslissingen niet uit te leggen zijn. Meestal een viroloog die de beslissingen mee heeft voorbereid…

Dat is dweilen met de kraan open. En dus is het te makkelijk te verwijzen naar de gebrekkige communicatie van regering A, B of C. Mijn gedacht.