Ik heb in het Pinksterweekend de straat gedaan. Feesten, markten, op meerdere plaatsen in Oost-Vlaanderen. Mijn eerste kennismaking met een aspect van de politiek dat mij onbekend was. Het viel best mee. Ik kan dat, ik doe dat zelfs graag.

Ik probeer bij het uitdelen van die foldertjes toch persoonlijk te zijn. Ik wil geen machine zijn die papier uitdeelt. Ik spreek de mensen aan, kijk hen in de ogen. Veel mensen komen zelf om een folder vragen. Dat is leuk en bemoedigend. Mijn Oost-Vlaamse teamgenoten voelen dat ook. We worden beter ontvangen dan vorig jaar, zeggen ze mij.

Het is ook leerrijk: vaak krijg je verhalen te horen, meningen. En wat ik bovenal heb geleerd: de Wetstraat is écht iets anders dan het Dorpsplein, de Motjesbrug of de Markt. De discussie over de N-VA die nu in de media lijkt te woeden, daar is op straat niets van terug te vinden. De mensen weten heel goed waar de N-VA voor staat. En ze weten nog beter waar de N-VA niet voor staat.

Ik beloof die mensen niets. Alleen dit: we gaan met de N-VA heel heel hard doen wat we kunnen om de geloofwaardigheid die we hebben niet te beschamen. Beloofd !